چشم مىسوزاند بالا بلند از كدام آسمانى كه زمين را بىقرار كرده‌اى اكبر ! نگاهت را بچرخ كه منظومه‌هاى خشك مبهوت مانده‌اند * يال‌هاى اسبش را به باد مىدهد و ليلا در گيسوان پريشان گم مىشود زيبايى در غبار مىپيچد و خنجرها بوسه‌هاى هراسان را تكرار مىكنند زيبايى رنگ مىگيرد و خاك زيبا مىشود « 1 »

--> ( 1 ) - رستاخيز لاله‌ها ؛ ص 148 - 154 .